Rodzaje miodu a zdrowie

RODZAJE MIODU A ZDROWIE

Miody naturalne dzielimy na nektarowe i spadziowe. Pierwsze są „robione” przez pszczoły z nektarów kwiatowych,  drugie ze spadzi wydalanej przez mszyce. Miody nektarowe mają zapach zbliżony do zapachu nektaru i żółtawy kolor. Miody spadziowe mają dużo ciemniejszy, oliwkowy kolor i kwaskowaty smak.

Świeży miód ma postać płynnej, przejrzystej cieszy, raczej syropu, tzw. patoki, a po pewnym czasie zaczyna krystalizować, im lepszy jest miód, tym szybciej krystalizuje!

Miody naturalne mają własności lecznicze – zawierają enzymy i sole mineralne, kwasy organiczne i cukry proste, a także inhibinę - substancję hamującą rozwój drobnoustrojów. Powszechnie uważa się, że zdrowszy jest miód spadziowy. Wzmaga działanie środków leczniczych przeciwko przeziębieniom. Jednak warto pamiętać, aby nie dodawać miodu do bardzo ciepłej herbaty, ponieważ wysoka temperatura osłabia aktywność niektórych składników miodu.

Znane są dobroczynne własności miodu. Odpowiedni dla małych dzieci – poprawia apetyt i przeciwdziała zaparciom, dla dorosłych – wzmacnia wytrzymałość oraz potencjał fizyczny. Jest wskazany w diecie odchudzającej – przyspiesza metabolizm oraz daje poczucie sytości.

Miód akacjowy

Zalecany przy problemach żołądkowych, reguluje czynności trawienne, poprawia przemianę materii, przyspiesza gojenie wrzodów, oczyszczenia wątrobę z toksyn, łagodzi uczucie stresu, wzmacnia także układ krążenia.

Miód lipowy

Działa rozgrzewająco i kojąco przy schorzeniach oskrzeli i zatok, przy przeziębieniu i przy grypie, ma działanie uspokajające.

Miód rzepakowy

Wskazany przy chorobach serca, głównie naczyń wieńcowych i układu krążenia.

Miód gryczany

Działa odtruwająco i uodparniająco, leczy nieżyty górnych dróg oddechowych, zalecany przy niedoborze żelaza w organizmie oraz po zabiegach operacyjnych.

Miód spadziowy

Pomaga przy chorobach górnych dróg oddechowych i gardła, wskazany w stanach silnego wyczerpania fizycznego i w okresach stresu.

 

Skład chemiczny i wartość odżywcza miodu

 Skład chemiczny miodu jest bardzo złożony. Wykryto w nich ponad 300 składników należących do różnych grup chemicznych. Podstawowym składnikiem miodu są łatwo przyswajalne węglowodany proste (glukoza i fruktoza), które stanowią od 60% do 80% masy miodu. Miód zawiera także pewną ilość wody, jednak zawartość tego składnika nie przekracza 20%.

Oprócz węglowodanów i wody w miodach obecne są m.in.:

- enzymy: oksydaza glukozy, α-glukozydaza, α i β-amylaza, katalaza i fosfataza;
- kwasy organiczne: glukonowy, cytrynowy, mlekowy, jabłkowy, bursztynowy, masłowy, propionowy;

- składniki mineralne: potas, żelazo, magnez, wapń i miedź;

- związki azotowe niebiałkowe;

- witaminy: kwas nikotynowy, kwas foliowy, witaminy: B1, B2, B6 i C;
- olejki eteryczne;

- barwniki: karotenoidy, antocyjany, flawony, chlorofil.

Właściwości lecznicze miodu

Właściwości lecznicze miodu są wypadkową bogactwa zawartych w nim substancji. Miód działa przeciwbakteryjnie. Dotyczy to przede wszystkim ziarniaków Gram-dodatnich, takich jak gronkowce i paciorkowce oraz pałeczek Gram-ujemnych, w tym pałeczek jelitowych. Poziom aktywności przeciwdrobnoustrojowej wynika także z obecności substancji pochodzących z nektaru kwiatowego i spadzi (m.in. flawonoidów i kwasów organicznych) oraz specyficznych substancji wytwarzanych przez pszczoły, m.in. apidycyny i lizozymu.

Miód wpływa regulująco na funkcje układu krążenia. Zawiera zestaw składników uprawniających pracę serca (m.in. magnez, potas, glukozę i acetylocholinę). Liczne enzymy oraz inne specyficzne substancje sprawiają, że miód wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Obecność olejków eterycznych powoduje, że ma on również właściwości wykrztuśne. Jest bardzo pomocny w zwalczaniu chorób górnych dróg oddechowych. Doskonale sprawdza się jako środek wspomagający leczenie choroby wrzodowej żołądka; wzmacnia także odporność organizmu.

Który miód wybrać?

Układ dotknięty schorzeniem

Zalecana odmiana miodu

Układ pokarmowy

rzepakowy, akacjowy, wrzosowy, spadziowy z drzew iglastych, spadziowy z drzew liściastych, nektarowo-spadziowy

Układ moczowy

akacjowy, wrzosowy, spadziowy z drzew liściastych

Układ krążenia

gryczany, rzepakowy, lipowy, wielokwiatowy, spadziowy z drzew iglastych, nektarowo-spadziowy

Układ oddechowy

rzepakowy, akacjowy, lipowy, wrzosowy, wielokwiatowy, spadziowy z drzew iglastych

Układ nerwowy

lipowy, wielokwiatowy, spadziowy z drzew iglastych, nektarowo-spadziowy

 

  JAK POWSTAJE MIÓD

 Miód jest produktem otrzymywanym w wyniku przetwarzania przez pszczoły nektaru kwiatowego lub spadzi (wydaliny mszyc i czerwców). Proces ten odbywa się w tzw. wolu miodowym pszczół.

 

Następnie jest przenoszony przez pszczoły do komórek plastrów w ulu, gdzie następuje jego dojrzewanie, czyli zachodzące jednocześnie procesy odparowania wody, dodania przez pszczoły substancji własnej oraz reakcje chemiczne

 

W dolnej części ula znajdują się ramki z kubkami, gdzie królowa składa jajeczka. Tu rozwijają się przyszłe pszczoły – larwy tzw czerwie. Są one dokarmiane przez robotnice.

 

Wyżej znajdują się ramki,  w których pszczoły magazynują miód (zapas pokarmu). Miód powstaje z przerobionego przez pszczoły pyłku. Kiedy kubki z miodem są pełne pszczoły je zasklepiają woskiem.

  

Pszczelarz podbiera (podkrada im) te nadstawki, które są pełne miodu i zmusza do dalszej pracy, wstawiając puste ramki.

 

Pszczelarz, który wybrał nadstawki pełne miodu wkłada je do wirówki

 

Dzięki sile odśrodkowej miód z kubeczków wylatuje i ścieka po ściankach zbiornika.  Potem puste nadstawki wracają do ula

Miód zlewany jest do beczek czy innych zbiorników i przelewany przez sito, gdzie zostają resztki wosku, okruchy itd. Na koniec miód wlewa się do słoików.

 

Anna Bajsarowicz, 17 listopada 2010